W sypialni krolestwo lozka. To najwazniejszy mebel w mieszkaniu. Jesli jest zaniedbane, cala prezentacja leci na leb na szyje. W home stagingu czesto polecam wymiane lozka na nowszy model, nawet jesli to tylko tymczasowe. Wynajem lozka z dobrym stelazem listwowym i materacem piankowym to koszt kilkuset zlotych, ale zwraca sie wielokrotnie. Pamietam przypadek, gdzie wlascicielka uparla sie, ze stare lozko jest wystarczajaco dobre. Po trzech miesiacach bez sprzedazy zgodzila sie na wymiane. Nowe lozko z pojemnikiem na posciel i tapicerka welurowa w kolorze musztardowym zmienilo odbior calej sypialni. Mieszkanie poszlo w dwa tygodnie.
Kiedy pierwszy raz weszlam do mieszkania pani Anny, poczulam sie jakbym wpadla do magazynu sprzed dekady. Ciemne boazerie, ciezkie firany i meble pamietajace lata dziewiecdziesiate. W salonie stal ogromny tapczan z wygniecionym siedziskiem, a w sypialni lozko z pojemnikiem na posciel, ale tak wypchane, ze wieko unioslo sie z trudem. Pani Anna probowala sprzedac to mieszkanie od szesciu miesiecy. Przychodzili ogladajacy, krecili nosem i wychodzili. Wtedy zaproponowalam jej home staging. W dwa tygodnie przemienilysmy ta przestarzala przestrzen w nowoczesne gniazdko. Wprowadzilysmy jasne dodatki, wynajelymy kilka mebli i wymienilysmy oswietlenie. Mieszkanie znalazlo nabywce w niecaly tydzien od prezentacji.
Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, marzyłam o ogromnym regale wypełnionym książkami od podłogi po sufit. Rzeczywistość szybko zweryfikowała te plany – dwadzieścia pięć metrów kwadratowych nie dawało zbyt wiele przestrzeni. Zamiast rezygnować z czytania, postanowiłam poszukać sprytnych rozwiązań, które pozwolą mi zachować domową biblioteczkę bez poświęcania cennych metrów. I wiecie co? Okazało się, że w małych wnętrzach książki mogą pełnić zupełnie nową rolę – nie tylko jako źródło wiedzy, ale też jako element dekoracyjny i funkcjonalny. Kluczem jest odpowiednie zaplanowanie przestrzeni i dobór mebli, które łączą w sobie kilka funkcji. Dziś podzielę się z wami sprawdzonymi trikami, które stosuję u siebie i u klientów.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcia wnętrz z drewnianymi belkami i lnianymi zasłonami, pomyślałam, że to nie dla mnie. Mieszkanie w bloku z lat 70. to kwadratura 45 metrów i niskie sufity. A jednak postanowiłam spróbować. Sekret tkwi w szczegółach i w wyborze mebli, które nie tylko wyglądają, ale też służą. Na przykład zamiast klasycznej sofy postawiłam na kanapę z funkcją spania, która w dzień jest wygodnym siedziskiem, a w nocy zamienia się w miejsce dla gości. Kluczowe jest, żeby każdy element miał swoją historię i praktyczne zastosowanie, inaczej szybko poczujesz się przytłoczony ciężarem drewna i kamienia.
Ostatnio modne stały się fotele z regulowanym zagłówkiem i podnóżkiem. To świetna opcja dla osób, które lubią drzemać przed telewizorem. Ale uwaga – takie modele bywają ciężkie i zajmują więcej miejsca, szczególnie po rozłożeniu. W moim 25-metrowym salonie stanął jeden taki fotel i ledwo zmieścił się obok stołu. Zastanówcie się, czy faktycznie będziecie używać podnóżka codziennie, czy tylko od święta. Jeśli rzadko, lepiej wybrać prostszy model z dobrym wypełnieniem i oszczędzić przestrzeń. Pamiętajcie też o kolorze – jasne beże i szarości szybko się brudzą, a ciemne granaty czy butelkowa zieleń są bardziej praktyczne.
Przy okazji zakupu odkryłam, że producent oferuje wersję z pojemnikiem na pościel. To zmieniło wszystko. Wcześniej koce i zapasowe poduszki lądowały w workach próżniowych pod łóżkiem, a i tak zawsze gdzieś się przesuwały. Teraz wszystko mam pod ręką, schowane w pojemniku pod siedziskiem. Nie muszę kombinować z szafą, która i tak jest wypchana po brzegi. Pojemnik jest na tyle głęboki, że zmieściłam w nim dwie kołdry, trzy poduszki i komplet pościeli. Do tego jeszcze narzuta. Przyznam, że na początku obawiałam się, czy to nie będzie zbyt ciężkie do podnoszenia. Na szczęście mechanizm gazowy sprawia, że unoszenie siedziska jest lekkie jak piórko. Strefa relaksu w domu nabrała zupełnie nowego wymiaru, gdy przestałam martwić się o przechowywanie.
Znasz to uczucie, gdy wracasz po całym dniu i marzysz tylko o tym, by zapaść się w miękkie poduszki, odciąć od bodźców i po prostu być? W moim mieszkaniu ta wizja przez długi czas pozostawała tylko marzeniem. Salon pełnił funkcję jadalni, biura, a czasem sypialni dla gości. Każdy centymetr był wykorzystany, ale żaden nie służył prawdziwemu relaksowi. Postanowiłam to zmienić. Klucz okazał się prozaiczny – zamiast szukać wymówek, zaczęłam od przeanalizowania tego, co mam. W małym M2 strefa relaksu w domu nie musi oznaczać osobnego pokoju. Czasem wystarczy kąt przy oknie, który do tej pory służył za składzik. Najpierw pozbyłam się wszystkiego, co nie było mi potrzebne. Potem przyszła kolej na wybór mebla, który będzie sercem tej przestrzeni.
Kiedy pierwszy raz weszlam do mieszkania pani Anny, poczulam sie jakbym wpadla do magazynu sprzed dekady. Ciemne boazerie, ciezkie firany i meble pamietajace lata dziewiecdziesiate. W salonie stal ogromny tapczan z wygniecionym siedziskiem, a w sypialni lozko z pojemnikiem na posciel, ale tak wypchane, ze wieko unioslo sie z trudem. Pani Anna probowala sprzedac to mieszkanie od szesciu miesiecy. Przychodzili ogladajacy, krecili nosem i wychodzili. Wtedy zaproponowalam jej home staging. W dwa tygodnie przemienilysmy ta przestarzala przestrzen w nowoczesne gniazdko. Wprowadzilysmy jasne dodatki, wynajelymy kilka mebli i wymienilysmy oswietlenie. Mieszkanie znalazlo nabywce w niecaly tydzien od prezentacji.
Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania, marzyłam o ogromnym regale wypełnionym książkami od podłogi po sufit. Rzeczywistość szybko zweryfikowała te plany – dwadzieścia pięć metrów kwadratowych nie dawało zbyt wiele przestrzeni. Zamiast rezygnować z czytania, postanowiłam poszukać sprytnych rozwiązań, które pozwolą mi zachować domową biblioteczkę bez poświęcania cennych metrów. I wiecie co? Okazało się, że w małych wnętrzach książki mogą pełnić zupełnie nową rolę – nie tylko jako źródło wiedzy, ale też jako element dekoracyjny i funkcjonalny. Kluczem jest odpowiednie zaplanowanie przestrzeni i dobór mebli, które łączą w sobie kilka funkcji. Dziś podzielę się z wami sprawdzonymi trikami, które stosuję u siebie i u klientów.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcia wnętrz z drewnianymi belkami i lnianymi zasłonami, pomyślałam, że to nie dla mnie. Mieszkanie w bloku z lat 70. to kwadratura 45 metrów i niskie sufity. A jednak postanowiłam spróbować. Sekret tkwi w szczegółach i w wyborze mebli, które nie tylko wyglądają, ale też służą. Na przykład zamiast klasycznej sofy postawiłam na kanapę z funkcją spania, która w dzień jest wygodnym siedziskiem, a w nocy zamienia się w miejsce dla gości. Kluczowe jest, żeby każdy element miał swoją historię i praktyczne zastosowanie, inaczej szybko poczujesz się przytłoczony ciężarem drewna i kamienia.
Ostatnio modne stały się fotele z regulowanym zagłówkiem i podnóżkiem. To świetna opcja dla osób, które lubią drzemać przed telewizorem. Ale uwaga – takie modele bywają ciężkie i zajmują więcej miejsca, szczególnie po rozłożeniu. W moim 25-metrowym salonie stanął jeden taki fotel i ledwo zmieścił się obok stołu. Zastanówcie się, czy faktycznie będziecie używać podnóżka codziennie, czy tylko od święta. Jeśli rzadko, lepiej wybrać prostszy model z dobrym wypełnieniem i oszczędzić przestrzeń. Pamiętajcie też o kolorze – jasne beże i szarości szybko się brudzą, a ciemne granaty czy butelkowa zieleń są bardziej praktyczne.
Przy okazji zakupu odkryłam, że producent oferuje wersję z pojemnikiem na pościel. To zmieniło wszystko. Wcześniej koce i zapasowe poduszki lądowały w workach próżniowych pod łóżkiem, a i tak zawsze gdzieś się przesuwały. Teraz wszystko mam pod ręką, schowane w pojemniku pod siedziskiem. Nie muszę kombinować z szafą, która i tak jest wypchana po brzegi. Pojemnik jest na tyle głęboki, że zmieściłam w nim dwie kołdry, trzy poduszki i komplet pościeli. Do tego jeszcze narzuta. Przyznam, że na początku obawiałam się, czy to nie będzie zbyt ciężkie do podnoszenia. Na szczęście mechanizm gazowy sprawia, że unoszenie siedziska jest lekkie jak piórko. Strefa relaksu w domu nabrała zupełnie nowego wymiaru, gdy przestałam martwić się o przechowywanie.
Znasz to uczucie, gdy wracasz po całym dniu i marzysz tylko o tym, by zapaść się w miękkie poduszki, odciąć od bodźców i po prostu być? W moim mieszkaniu ta wizja przez długi czas pozostawała tylko marzeniem. Salon pełnił funkcję jadalni, biura, a czasem sypialni dla gości. Każdy centymetr był wykorzystany, ale żaden nie służył prawdziwemu relaksowi. Postanowiłam to zmienić. Klucz okazał się prozaiczny – zamiast szukać wymówek, zaczęłam od przeanalizowania tego, co mam. W małym M2 strefa relaksu w domu nie musi oznaczać osobnego pokoju. Czasem wystarczy kąt przy oknie, który do tej pory służył za składzik. Najpierw pozbyłam się wszystkiego, co nie było mi potrzebne. Potem przyszła kolej na wybór mebla, który będzie sercem tej przestrzeni.
Add new comment